با توجه به نقش محافظتی نسفاتین-1 در چاقی، مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط سطح سرمی نسفاتین-1 با شاخص­های آنتروپومتریک 24-18 ماه بعد از زایمان مادر از نظر روش زایمان انجام شد.
روش‌کار: این مطالعه مورد-شاهدی لانه‌گزیده در 1393 بر روی 42 زن باردار با سن بارداری 32-28 هفته که برای مراقبت دوران بارداری به بیمارستان مهدیه شهر تهران مراجعه کرده بودند، انجام شد. سطح سرمی نسفاتین-۱ مادر در دو نوبت ۳٢-۲٨ هفته بارداری و 24 ساعت بعد از زایمان به روش ELISA سنجش شد. بعد از زایمان افراد مطالعه از نظر نوع زایمان به دو گروه مورد (زایمان ­طبیعی) و شاهد (سزارین) تقسیم­بندی شدند. شاخص‌های آنتروپومتریک در دو نوبت سه ماهه سوم بارداری و سپس 24-18 ماه پس از زایمان اندازه‌گیری ­شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از SPSS (نسخه 20) و آزمون­های کای اسکوئر، رگرسیون خطی، اسپیرمن، آزمون رتبه علامت دار ویلکاکسون و من ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.
یافته ها: سطح سرمی نسفاتین-1 بعد از زایمان سزارین ارتباط منفی و معناداری با BMI سه ماهه سوم بارداری (001/0=p، 66/0- =r)، BMI پیگیری بعد از زایمان (004/0=p، 59/0- =r) و میزان اضافه وزن باقی‌مانده بعد از زایمان (05/0=p، 42/ 0- =r) داشت. نسفاتین-1 سرم پیشگویی کننده مستقل و معناداری برای BMI پیگیری بعد از زایمان در گروه زایمان سزارین بود (01/0>p). نسفاتین-1 ارتباط معناداری با میزان وزن­گیری دوران بارداری و شاخص­های آنتروپومتریک در گروه زایمان ­طبیعی نداشت (05/0<p).   
  نتیجه­ گیری: به‌نظر می‌رسد، عدم افزایش نسقاتین-1 بعد از زایمان سزارین انتخابی، مادر را مستعد چاقی در آینده دور بعد از زایمان می­کند.